بررسی علل دیسمنوره

توضیحات

 این یک مونوگراف تکمیل بوده که دارای پرپوزل هم میباشد شما میتوانید با پیام گذاشتن در وتسپ ما آن را دریافت کنید

وتسپ:۰۷۹۹۱۱۸۸۳۱

مونوگراف به صورت تضمینی بوده که نیاز به تغیرات ندارد و قبلا دفاع و ارایه شده است

---------------------------------------------  

1-1. مقدمه:

دیسمنوره عبارت از تحیض دردناک بوده که درد در قسمت سفلی بطن و ناحیه قطنی ظهور کرده ، در حالت پیشرفته درد در اطراف سفلی انتشار می کند. بعضی اوقات باعث دلبدی و اسفراغ در نزد خانم می گردد. دیسمنوره به دو شکل می باشد ، طوری که اگر از باعث پتالوژیک بوجود آید دیسمنوره ثانویه گفته می شود در غیر آن دیسمنوره اولیه است(1).

دیسمنوره اولیه: این حالت تقریبأ 6 الی 12 ماه بعد از اولین عادت ماهوار یا اولین منارک شروع می شود. در صورتیکه پس از دو سال منارک شروع شود باید به شکل ثانویه آن فکر نمود(1).

این عافت عرض عضوی نداشته مشخصه آن قرار ذیل است: (الف): شروع درد: معمولأ چند ساعت قبل از عادت ماهوار آغا می شود.

(ب): وصف درد: درد حالت کولیکی ، سپزمودیک یا کرامپی دارد و شیبه درد ولادت است و حد اکثر شدت در خط وسط است.

(ج): مدت زمان : معمولأ 48 تا 72 (12 تا 72) ساعتت طول می کشد.

(د): محل درد : درد معمولأ محدود به قسمت سفلی بطن و ناحیه فوق عانه می باشد و حد اکثر شدت در خط وسط است.

(ه): انتشار درد : در بعضی از خانم ها درد ممکن به خلف ، ناحیه فوق عانه و حد اکثر شدت در خط وسط است.

(و): علایم مترافقه : درد شکم اغلب با دلبدی ، استفراغ ، اسهال ، تخرشیت ، سردردی ، تفریط فشار خون و کولاپس شاکی می باشد. این شکل دیسمنوره با افزایش سن و ولادت مهبلی بهبود کسب می کند(1).   

 علت ابتدایی کاهش پروژسترون در اخیر فاز لوتئال است که سبب پاره شدن لیزوزم ها و بعدأ آزاد شدن فسفولیپاز A2 از آندومتر می شود. فسفولیپاز A2  باعث افزایش سنتیز پروستاگلاندین ها به خصوص PGE2 و  PGF2 شده این دو ماده سبب سپزم شرائین مارپیچ و اسکیمی عضلات رحمی می گردد و درد را سبب می شود. همراه با درد علایم تاثیرات سیستمیک پروستاگلاندین ها نیز می شود.یک ارتباط بی پروستاگلاندین F2a ، فعالیت رحم و دیسمنوره موجود است. مصداق آن این است که نزد کسانیکه دیسمنوره اولیه دارند مقدار پروستاگلاندین F2a دو الی هفت مرتبه زیاد تر است که این افزایش بالای فعالیت تمام عضلات ملسا اثر گذاشته طوری که در طرق معدی معایی فرط حرکات معایی را باعث شده نزد مریض دلبدی ، استفراغ در تداوی تظاهر می کند. بر علاوه استفاده از نهی کننده های پروستاگلاندین یا NASID در تداوی دیسمنوره موفقیت آمیز است. در حالات که اندومتر نازک و آتروفیک باشد مثلأ در زمان ناتوانی تخمدان در رها کردن به موقع تخمک ، استفاده از قرص های ضد بارداری مقدار پر وستاگلاندین ها کاهش می یابد ، که در نتیجه درد کم می شود. پروستاگلاندین ساخته شده در آندومتر ضخیم شده در زمان شروع سیکل عادت ماهوار پروستاگلاندین ها مقدار زیاد اسید آراشیدونیک را از دیوار حجروی آندومتر آزاد گردیده که پیش قدم پروستاگلاندین ها می باشد که افزایش مقدار اسید آراشیدونیک افزایش پروستاگلاندین ها را سبب می شود و شدت درد افزایش می یابد(1).

 این که چرا مقدار پروستاگلاندین نزد خانم ها افزایش پیدا می کند به صورت واضح معلوم نیست ولی زمینه جنتیک و فامیلی را دخیل می دانند. تجارب نشان داده که دیسمنوره بطور بنفسهی و فرضیات موجود در این مورد بلمند رفتن سن مادر ، ولادت طبیعی که طی آن مقدار اسید آراشیدونیک در دیوار حجروی کاهش می یابد(1) .

علاوه بر تحریک انقباضات رحیمی ، پروستاگلاندین ها می توانند باعث انقباض عضلات صاف برونش ها ، روده و عروق شده ودر نتیجه به انقباض برونش (آسم) ، اسهال و هیپرتانسیون منجر شوند. با توجه به این نکته که پروستاگلاندین سبب انقباضات عضلات صاف رحم و ایجاد درد اسپاسمودیک و کولیکی می شود، بنا بر این استفاده از داروهایی که خاصیت اسپاسمولتیک  داشته باشد نیز موثر است. امروزه روش های درمانی و تغذی یی مختلفی جهت درمان دیسمنوره بکار میرود. از جمله روش های غیر تهاجمی مانند روان درمانی تنس Tens،  استفاده از ویتامین ها  ونیز درمان های دارویی همانند استفاده داز دارو های مهار کننده پروستاگلاندین ، دارو های ضد التهابی  غیر استروئیدی و قرص های جلوگیری از بارداری خوراکی می باشد. با توجه به این نکته که استفاده از هر داروی ای علاوه بر تاثیرات درمانی، اثرات ناخواسته ای را نیز به همراه دارد و همچنین در حال حاضر علم به سمت دارو های گیاهی پیشرفت نموده ، لذا بهره گیری از برخی از گیاهان در کنار دارو های شیمیایی می تواند به درمان بعضی از بیماری ها کمک کند. در ایران داروی گیاهی سنتی زیادی جهت درمان دیسمنوره بکار می روند ، از قبیل دارچین، رازیانه ، بابونه ،  همیشه بهار و غیره(2).

1-2. کلیات:

    به بروز درد در زمان خونریزی قاعدگی، دیسمنوره گفته می­شود و یکی از شایعترین شکایات ژنیکولوژی می­باشد. اگر این درد بیش از اندازه باشد به طوریکه موجب توقف فعالیت های روزانه فرد   شود، آنرا دیسمنوره (یا قاعدگی درد ناک) می­نامند. در حدود 50-70 در صد زنان در زمانی، دیسمنوره را تجربه می­کنند. حدود یک در صد از زنان سنین باوری،1 الی 3 روز در هر ماه به علت دیسمنوره شدید از نظر کاری دجار اختلال می­شوند(1).

     دیسمنوره به دو نوع دیسمنوره اولیه و دیسمنوره ثانویه طبقه بندی می­شود. به طوریکه اگر علت پاتولوژیک خاص و شناخته شده ای وجود داشته باشد، دیسمنوره ثانویه و در غیر اینصورت دیسمنوره اولیه گفته می­شود. دیسمنوره اولیه، عبارت از وجود خونریزی قاعدگی درد ناک در غیاب بیماری قابل اثبات لگن است.(1) که دیسمنوره اولیه تقریباً 6 تا 12 ماه (حداکثر دوسال) پس از اولین عادت ماهیانه(منارک) شروع می­شود. و در صورتیکه پس از دوسال از منارک شروع شود بایستی به فکر علل ثانویه آن بود تا زمانیکه خلافش ثابت شود(2).

     دیسمنوره پس از شروع و تثبیت سیکل های تخمک گذاری آغاز می­گردد. در 20-45 در صد دختران نوجوان تا دو سال بعد از منارک و در 80 در صد دختر نو جوان 4-5 سال پس از منارک رخ می دهد(3). علت دیسمنوره اولیه، پروستاگلاندین­هایی است که در مرحله فاز لوتئال سبب پاره شدن لیزوزم ها شده که در حین قاعدگی در بدن رها می­شود. پروستاگلندین­ها، موادی شیبه به هورمون هستند که در نتیجه ترشح آنها، رحم منقبض شده، جریان خون به رحم کاهش یافته و پایانه­های عصبی نسبت به درد حساستر می­شوند. افرادیکه­ دیسمنوره اولیه دارند، مقدار پروستاگلاندین­های آنها بیشتر است. پروستاگلاندین ها سبب انقباضات رحمی و دیگر علایم عمومی  می­شوند. دیسمنوره اولیه ممکن است در بیش از 20 در صد جمعیت زنان وجود داشته باشد(2). شیوع کلی دیسمنوره اولیه در دختران نو جوان 60-90 در صد است که با افزایش سن کاهش می یابد. با این وجود، فقط 15 در صد دختران به علت شکایت از درد قاعدگی به مراکز طبی مراجعه می­نمایند(2).

خلاصه تحقیق

سابقه و هدف: به بروز درد در زمان خونریزی قاعدگی، دیسمنوره گفته می¬شود و یکی از شایعترین شکایات ژنیکولوژی می¬باشد. اگر این درد بیش از اندازه باشد به طوریکه موجب توقف فعالیت های روزانه فرد شود، آن را دیسمنوره (یا قاعدگی درد ناک) می¬نامند. در حدود 50-70 در صد زنان در زمانی، دیسمنوره را تجربه می¬کنند. دیسمنوره به دو نوع دیسمنوره اولیه و دیسمنوره ثانویه طبقه بندی می¬شود.

اشتراک‌گذاری: